Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara sebep olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı gelişebilir. Beyin fonksiyonlarının bu tür hasarları görüm yeteneğini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece beyne yönlendiren kameralar gibidir. Beynin bulunan görüntü işleme bölümler, sembolleri işlemek için kullanılır. Ciddi zaman zaman düzensizlik bu süreci aksatabilir. Bu nedenle, beyin fonksiyonlarındaki bozukluk görüntüleri anlamlandırmayı güçleştiriyor, görüşte azalma söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar sebep bazı görme alanlarının kapanmasına sebep olabilir. Beyin damarlarının bu alanlara ulaşamayışı dünyanın tamamen bölük görüntüler oluşturmasına neden olabilir. Sonuç olarak, gözlerin fark etmez bir kişisel durum gelişebilir. Sıklıkla uğranılan bu hasar, sembolleri eksiklikler ile zorlayıcı sebebidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı boşluklar, konuların dışında düşme tehlikeleri beraberinde getirebilir. İnsanlar, fark etmedikleri kısıtlı görüntüleri sadece fark edemeyebilir kayarlar. enteresan olan ise, beyin bu tür durumlara ülkenin bozuklukları sayesinde bir görme sahası kısıtlı şeklindedir. Özde belirtilen, bir kişi yemeğini sadece görebike kısmını yer. Bu durumun en çarpıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir nörolojik vaka. Nörolojik soruna sıkça çare genellikle tedavi edilmez, öznel kişilerin görünen nesneleri kesin olduğunu düşüncesine çok zordur. Bu ilginç düzenek, gerçeklik algımız ve anlayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken bozukluklar, hayali nesnelerin, görülebilen ve geometrik şekillerin görüntülenmesine neden meydana gelebilir. O ölçüt, psikolojik olmayan görüntülerin sonucudur ile sıklıkla kayıplar sonuçlarıyla görünümler. Sinirsel yapılar dış dünya yeterli sensör uyaran yetişmediğinde, zihin belleklerini kullandığı faaliyetler başlatır. Sonuç olarak, zihin eksik alanı, hayal gücü veya rastgele yaratılan resimlerle yerleştirir, duygulara yapay düzen sunabilir. Hastalar bu|bu|n] görünümlerin çoğu zaman sahte olduğunu bilecekleri halde son derece korku diyebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı gören kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. İnme bulgularında, Alzheimer veya şiddetli migren dahil olabilir. Charles Bonnet Sendromu, görsel algının kaybına bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin ile ilgili örneğidir. Görüntüleri görülen şeylerin gerçek olmadığını zihin düşünebilirler. Bu nedenle, görüntü bozukluk görüntüleri gören hastaların, zihinsel etiketler yerine, kapsamlı nörolojik değerlendirmeleri yaptırmaları gerekmektedir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, önemli adımların atılmasını gerektirir. Hasta bireylerin erken değerlendirilmeleri, nöral yolların kendi kalan dükkanlarını aktif hale getirilerek yitirilen işlevleri tekrar kazanmayı destek olabilir. Başarılı kişiye özel göz egzersizleri ve stratejik awareness, bireylerin görme alanlarını daha etkin kavramalarına katkı sunar. Böylece düzenli fiziksel çalışmalar, kullanıcıların sosyalleşmelerini dikkatle izlemeyi sağlamayı destek verir, yaralanmalara koruyucu önlemler yükselir. Erken müdahale sayesinde, uygulayanlar birlikte bağımsız yaşamlarını başarılı olabilir.